శుక్రవారం 18 మే 2012

అపార్ధం

గుండు సూది క్రింద పడిన శబ్దం ఏమి వినిపించడం లేదుకాని, ఫ్యానుగాలికి గోడకు తగిలించిన క్యాలెండరు కొట్టుకుంటూ చేసే చప్పుడు మాత్రం స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది. ఊపిరి బిగబెట్టి, రెప్పవేయ్యడం మర్చిపోయి కాసేపు లండన్ ఆర్టు గ్యాలరిలోని మైనపు బొమ్మలు అయిపోయాం మా తరగతి గదిలో అందరం. తలుపులు గడియవేసిన క్లాసులో మేము వింటున్నామో లేదో కూడా పట్టించుకోకుండా సీరియస్గా అయన చెప్పాలనుకున్నది చెప్తున్నారు 'హెడ్ అఫ్ ద డిపార్ట్మెంట్' అయిన ప్రొఫెసర్. విద్యార్దుల్లో భయభక్తులు కోసమే "ఇంటర్నల్ మార్క్స్" "ప్రాక్టికల్ మార్క్స్" లాంటివి ఉంటాయేమో. ఇంతలోనే ఎవరుచేసారో తెలీదుకాని నా వెనుక బెంచిలో కూర్చున్న అనిల్ పెన్నులో రీఫిల్ తీసి దాచేశారు సరదాగా ఆటపట్టించడం కోసం. ఆయన క్లాసు వదిలి వెళ్ళిన తరువాత గంటసేపు ఫ్రీజ్ అయిన మేము మామూలు స్థితిలోకి వచ్చే సమయం ఇవ్వకుండానే క్లాసులోకి వచ్చేశారు అసిస్టంట్ ప్రొఫెసర్ గారు. 


అప్పటికి కొన్ని రోజుల క్రితమే అసిస్టెంటు ప్రొఫెసర్ గారికి చిన్న ఆక్సిడెంట్ అయ్యి కుడిచెయ్యి ఫ్రాక్చర్ అయ్యింది. అయినాకూడా ఆయన శెలవు తీసుకోకుండా వచ్చి క్లాసు తీసుకొనేవారు. మా శ్రేయస్సు కోసం ఎడంచేత్తో రైటింగ్ ప్రాక్టీసు చేసేసి బోర్డు మీద ఇంగ్లీషు అక్షరాలను అరబ్బీ లాగ వ్రాసేవారు. ఆయన పాఠం మొదలుపెట్టక రన్నింగ్ నోట్స్ రాసుకోవడం కోసం అనిల్ తన పెన్ను చూసుకున్నాడు. 


"ఏటిరా..నా పెన్నులో రీఫిల్ ఏటయిపోనాది.. ఎవడుతీసాడో చెప్పండ్రా" అంటూ హడావిడి చెయ్యడం మొదలెట్టాడు. వెనుక బెంచిల్లో అందరూ ముసిముసిగా నవ్వుకుంటున్నారు. అప్పుడే మమ్మల్ని చూసిన అసిస్టెంటు ప్రొఫెసర్ గారు, "ఎవరు అక్కడ నవ్వుతున్నారు" అని అడిగారు. ఎవరూ "నేనే నవ్వుతున్నానండి" అని చెప్పరు కదా..! ముందు బెంచిలో కూర్చున్న నన్ను నా ప్రక్కన కమల్ ని నుంచోమన్నారు. 

"ఎందుకు నవ్వారో చెప్పు" అని అడిగారు నన్ను.

"నాకు తెలీదండి"

"నా మీద మీరు ఏదో జోక్ వేసుకొని ఉంటారు చెప్పు"

"లేదండి మీ మీద ఏమి జోక్ వేసుకోలేదు.."

"జోక్ కాకపోతే ఎందుకు నవ్వుతారు..?"

"లేదండి మీ మీద జోక్ ఏమి కాదు, ఎవరో అనిల్ పెన్నులో రీఫిల్ దాచేసారుట, అందుకు నవ్వుకుంటున్నారు"

"ఏమ్మా..విజయా పెన్నులో రీఫిల్ దాచేస్తే ఎవరికయినా నవ్వొస్తుందా..!?" అని అడిగారు ఒక అమ్మాయిని.

"రాదు సార్.."

"యూ ఫూల్స్, బొత్ ఆఫ్ యు గెట్-అవుట్ ఆఫ్ మై క్లాస్" అని నన్ను కమల్ ని బయటకు పొమ్మన్నారు అసిస్టెంటు ప్రొఫెసర్ గారు.

చేసేదేమీలేక క్లాస్ రూం మేము తలుపు తీసుకొని బయటకు వెళ్తూంటే అప్పుడే క్లాస్ కి రాబోయింది ఒక అమ్మాయి. పనిలో పనిగా ఆ అమ్మాయికి కూడా చీవాట్లు వేసి పంపించారు.


ప్రొఫెసర్ గారు వేసే ఇంటర్నల్ మార్క్స్, ప్రాక్టికల్ మార్క్స్ తలుచుకొని, మేము తప్పు చెయ్యకపోయినా..సారీ చెప్దాం అని క్లాసు అయ్యాక ఆయన రూంకి వెళ్ళాం. మా గోడు వెళ్ళబోసుకున్నాక ఆయన తాపీగా..,

"రీఫిల్ కోసం మీరు నవ్వారంటే నేను నమ్మను. మీరు నామీద ఏదో జోక్ వేసారు అది చెప్తేనే నేను మిమ్మల్ని క్షమిస్తా..!" అన్నారు.

"మీ మీద ఎవరూ జోక్ వెయ్యలేదు సార్ "

"సరే పొండి"

గురువారం 17 మే 2012

కలగంటే...!


ఇంకేంటిరా నారాయణ సంగతులు....

కొత్తగా ఏముంటాయిరా సుబ్బన్న, తినడం పడుకోవడం, ఒకట్రెండు కలలు కనటం...


అవున్రోయి "కలలు కనండి" అని మాజీ ప్రెసిడెంటు గారే చెప్పారు కదా...!

సుబ్బన్నా... "కలలు కనండి వాటిని సాకారం చేసుకోండి" అని అబ్దుల్ కలాం గారు చెప్పక ముందునుండి, సాకారం చెయ్యడం మాట పక్కన పెడితే..నేను కన్న కలలు కొన్ని ఉన్నాయి.


కలలు కనటం ఎప్పుడు మొదలు పెట్టానో తెలీదుకాని నాకు గుర్తున్నంత వరకు 'సుందరాకాండ' సినిమా చూసిన తర్వాత మాత్రం కలలను పదహారురీళ్ల స్కోపు-సినిమాలాగా కంటూ ఉండేవాడిని. ఆరో తరగతిలో ఉండగా ఒక రోజు పక్క టౌన్లో సైన్సు ఫేయిర్ చూపించి సాయంత్రం సుందరాకాండ సినిమాకు తీసుకువెళ్లారు మా స్కూలు యాజమాన్యం. అప్పటికి సినిమాలో మీనాను హీరోయిన్గా చూసే వయసు లేకపోవడంతో కేన్సర్తో చనిపోయిన రెండవ హీరోయిన్ గురించి చాలా బాధపడి, సైన్సు ఫేయిర్ స్పూర్తితో కేన్సర్ కి మందు కనిపెట్టేయ్యలని కలలు కనడం మొదలెట్టాను. 


నా ఇంకో కలేంటంటే సుబ్బన్నా...! మా ఊర్లో అప్పటికి మూడంటే మూడే కాఫీ-హోటళ్ళు ఉండేవి. నల్లని జిడ్డుపట్టిన కొబ్బరిపుల్లల చీపురుతో పెనాన్ని తుడుస్తూ వేసే దోశలు, ఈగలు వాలే చట్ని గిన్నెలతో, ఒకే చేత్తో నాలుగు వేళ్ళు నాలుగు గ్లాసుల్లో పెట్టి సర్వ్ చేసే సుందరయ్యలతో... చూస్తేనే వెగటు పుట్టేలా ఉండేవి. ఎప్పుడయినా బయట తిండి తినాల్సి వస్తే అవితప్ప వేరే దిక్కులేదు. అలాంటప్పుడు వచ్చే మెరుపు కలే మాంచి-హోటల్ పెట్టాలని.


అవున్రా నారాయణ, నాక్కూడా ఇలాంటి కలలు వస్తూంటాయి..! మా ఊరి రహదారి పంటకాలువ ఒడ్డు ప్రక్కనే ఉంటుంది. గోదావరి నది నుండి వచ్చే ప్రధాన కాలువల్లో ఇదికూడా ఒకటి. సుమారు యాభై కిలోమీటర్ల పొడవు ఉన్న కాలువ వెంబడి రహదారి ఉంది. పెరిగిన ట్రాఫిక్, ఇరుకు రహదారి వల్ల ఈ రహదారిపై ప్రయాణం భయం గొల్పుతూ ఉంటుంది. ఈ కాలువ వెంబడి ఒక గోడ కట్టేస్తే ప్రమాదాలు జరగవు కదా అని నాలాగా చాలా మంది కలలు కంటూ ఉండేవారు. ఎందరు నాయకులు మారినా, వాళ్ళకు మంత్రి పదవులు వచ్చినా కూడా పట్టించుకున్నది ఏమి లేదు.

అన్నమయ్య కలగంటే ఒక పదకావ్యం ఉద్బవించింది. గాంధీజీ కలగంటే స్వరాజ్యం వచ్చింది. అదే మనం కలలు కంటే...!

నిద్ర పాడవుతుంది.. తెల్లారితే ఆఫీసు ఉంది. గుడ్-నైట్ రా సుబ్బన్న.